رقص لک لک ها ...
( گیلان _ بندر انزلی _ روستای کپورچال )

وطنم لاله فراوان دارد...

درباره فرهنگ پخت پلو در بین مردم گیلان باید گفت ، پلو یا به زبان محلی (پلا یا پلِه ) تا چندی پیش ، بیشتر مردم گیلان کته پلو ( دمی پلو ) می خوردند .اخیراً خیلی ها برنج  را آبکش می کنند و به آن روغن و زغفران می زنند در گذشته زنان خانه دار ، با کمک آفتاب وقت شناسی می کردند ودرمی یافتند که وقت پختن پلو است .

کار پختن پلوکاری زنانه محسوب می شد ، از این رو مردان به زنان خود پلا پَج به معنای پزنده پلو و به اعضای خانواده پلا خور به معنای خورنده پلو می گفتند گیلک ها به پلوی بدون خورش ، خالی پلا یا هیچی پلا می گویند .

در گیلان فرهنگ شستن برنج برای پخت روزانه ی آن بدین صورت است که برنج دودی و معطری را که برای پخت ناهار یا شام در نظر گرفته اند عیار می زنند و سپس با آب سر می شستند ، به آب اول پس از شست برنج خام ، فشکل آب ، می گفتند.

در کوهستان فشکل آب را به سگ گله ، گاو تازه زا و گوساله می دادم ، در چله گیلان آن را برای درمان کچلی بکار می بردند سپس از حداقل سه بار شستن برنج خام با آب سرد آن را در دیگ مسی سفید شده با قلع می ریختند ، آب باید یک بند انگشت روی برنج را می پوشاند یک قاشق به پشت دیک با انگشت خود که به آب دهان آغشته بود می مالیدند و با جلز و ولز دیگ می فهمیدند که پلو دم کشیده است .در رشت به پلویی که خوب دم نکشیده است «کاله پچ»می گویند.

عسل طبیعی با خواص فراوانش که به سختی در برخی از نواحی جنگلی گیلان
پیداه میشه وکمتر کسی خورده است .

در ماسال ، آواز سر دادن زاغ را نا مبارک می دانند واگر سحرگاه عزم کاری خیر داشته باشند و زاغی در محدوده ی خانه شان آواز بخواند ، از انجام کار در آن روز ، منصرف می شوند .

در گیلان بر این باورند که نشانه رفتن وشلیک به سوی زاغ و یا شکار کردنش ، سبب به چله افتادن تفنگ شکارچی می شود و تا مدتی قادر به شکار کردن نخواهد بود.

درباره کلاغ بر این باورند که وقتی کلاغی را با تفنگ یا تیرکمان ویا هر وسیله ی دیگری نشانه بگیرند ، نواحی شکم کلاغ درد گرفته و پرواز می کند و از محل دور می شود .کلاغها عمری طولانی دارند .می گویند خداوند کلاغ را مأمور بردن آب حیات برای آدمیان کرد اما کلاغ از ترس آنکه آدمی بعد از بی مرگ شدن ، دمار از روزگارش درآورد ، بر درخت شمشادی نشست و آب حیات (زمزم)را بر سر خود ریخت .درخت شمشاد بی خزان و کلاغ چون خدعه کرده بود ، به جای بی مرگ شدن ، دیرزی شد اگر کلاغ پیر شود وقادر به یافتن غذای خود نباشد ، هم نوعانش بر سرش می ریزند و او را می کشند .

پیغمبر کلاغ را نفرین کرد ، زیرا در تمیز کردن شهر شرکت نکرد ، از این روی در پنج روز پایانی بهار یا اول تابستان ، زیر گلویش سوراخ می شود و نمی تواند به اندازه کافی آب بخورد ، پس آرزو می کند که فصل گرم سال زودتر به پایان رسد ، یا اینکه در تابستان چند نوبتی باران ببارد و هوا خنک شود .

در باور مردم گیلان ،کلاغ پرنده ای بسیار محبوب ، با حیا و عفیف است .کلاغ ابلق خبرچین و غماز است و باور دارند که خبر شیطنت های کودکان را برای والدین یا مربیانش می برد .کلاغ سیاه بر فراز درختان جنگلی و در اطراف شهرها ، آشیانه می سازد و در دشت ها و باغ های دور از شهر ، غذای خود را می جوید از این رو کم تر در شهرها آفتابی می شوند .آنان را سحرگاه و هنگام غروب ، می توان بر فراز آسمان در پرواز دید که از غرب به شرق و یا از شمال به جنوب می روند و به تناوب قارقار می کنند .

بر این باورند که اگر کلاغان در اوج آسمان پرواز کنند ، هوا خوش و بی باران است واگر پرواز شان کوتاه و تند باشد ، در اینده نزدیک باران خواهد بارید .بانگ و پرواز شتاب آلود کلاغان بر فراز درختان جنگل یا باغ ، نشانه ی نزدیک شدن کولاک ، باد و باران است .دیدار کلاغ ها ، چه سیاه و چه ابلق ، در سحرگاه شگون ندارد .

چاف در 20 کیلومتری لاهیجان و ده کیلومتری لنگرود واقع ست. زمین های ماسه ای چاف هندوانه های میدهد که کمترنظیر دارد.

هندوانه چاف با کیفیت و مرغوبیتی که داره یکی از محبوب ترین و مشهور ترین محصولات کشاورزی این منطقه به حساب می آید که حتی به کشورهای همسایه نیز صادر میشود و همچنین در اقتصاد منطقه بسیار موثر است.

رشته خوشکار شیرینی مخصوص گیلان است که معمولاً آن را با چای می‌خورند. چرب و خیلی شیرین است. مغازه‌هایی که رشته خوشکار می‌فروشند آن را پیش رویتان تهیه و سرخ می‌کنند و داغ و برشته تحویلتان می‌دهند.

مواد لازم :

آب 4 پیمانه
مغز گردو چرخ شده 100 گرم
مغز هل ساییده شده به میزان لازم
آرد برنج 2 پیمانه پلو پز
روغن مایع برای سرخ کردن
دارچین یک قاشق مرباخوری
شکر 1/5 پیمانه

مواد لازم برای شربت :

آب 1/5 لیوان
دارچین یک قاشق مرباخوری
شکر به میزان لازم

طرز تهیه شربت :

آب و شکر را مخلوط می‌کنیم و روی حرارت قرار می‌دهیم تا قوام بیاید.

از روی حرارت بر می‌داریم و پودر دارچین را به آن اضافه می‌کنیم.

طرز تهیه خوشکار :

مغز گردو، مغز هل، شکر و اگر مایل باشیم کمی پودر زنجبیل را با هم مخلوط می‌کنیم به حدی که چسبندگی میان آن‌ها ایجاد شود.

طرز تهیه:

ابتدا برنج را می‌شوییم و چند ساعتی آن را خیس می‌کنیم .

بعد آن را روی دستمالی می‌ریزیم تا آب آن گرفته شود.

سپس برنج را آسیاب می‌کنیم تا آرد برنج نرم و مرغوبی به دست آید ( بهترین برنج برای رشته خوشکار برنجی است که شیرین و چسبان باشد. )

آب و آرد برنج را با یکدیگر مخلوط می‌کنیم و چند ساعتی آن را کنار می‌گذاریم.

سپس آب اضافی را که روی آرد جمع شده به آرامی خالی می‌کنیم.

مایه را در ظرف مخصوص شانه خوشکار می‌ریزیم ( این وسیله از شش سوراخ بلند استوانه ای تشکیل شده است).

یک سینی مسی را روی حرارت متوسط قرار می‌دهیم و با پارچه تمیزی آن را با کمی روغن چرب می‌کنیم .

انگشتان را روی تک‌تک سوراخ‌های شانه می‌گذاریم و آن را روی سینی قرار می‌دهیم و یکباره انگشتان را بر می‌داریم و مانند زولبیا دور تا دور و وسط سینی را طرحی از خطوط باریک ترسیم می‌کنیم.
بعد از چند ثانیه آن را برمی‌داریم و روی پارچه تمیزی قرار می‌دهیم.

بلافاصله چهار گوشه آن را به داخل تا می‌کنیم و یک قسمت را روی قسمت بعدی می‌آوریم .

از مایه وسط روی یک سمت از آن می‌ریزیم و قسمت آخر را که در نهایت آخرین تا است، روی آن می‌آوریم و با کناردست‌ اطراف آن را می‌چسبانیم.
تمام مایه را به همین روش انجام می‌دهیم.
سپس جداگانه روغن مایع را داغ و رشته خوشکارها را در حد طلایی سرخ می‌کنیم .

سپس در شربت می‌غلتانیم و در ظرف مناسبی می‌چینیم.

(توجه کنید دوستان عزیز>> اگر ابزار شانه خمیر رو ندارید از جای ماست کوچیک استفاده کنید ته جای ماست رو سوراخهای متوسط ایجاد کنید تقریبا ریز باشه چون برای پخت تاثیر دارد و زود و کاملا پخته میشه این راه حل خودم هستش و خیلی راحته... اگر سینی مسی ندارید رو استیل هم میشه انجام داد اما کیفیتش مثل سینی مسی نیست...)

حصیربافى از صنایع دستى و خانگى بسیار رایج در گیلان است و تولید انواع سبدها و حصیرها در اکثر نقاط این استان رواج دارد. مواد اولیه آن نى (لی) و سوف است که به طور خودرو در باتلاقها میرویند.

در کولیور شهرستان بندر انزلی برای تهیه حصیر زیرانداز از «سوف» به منظور پود و از «لی» برای تار استفاده می ‌شود، محل رویش لی یا لیغ مرداب انزلی است. لیغ های شناخته شده گیلان به سه دسته چشلی، اوردلی‌ و اروشقه قابل تقسیم هستند.
تولید کنندگان در فصل غیر کشاورزى به تولید آن مشغول هستند، در استان گیلان حداقل 700 کارگاه حصیر بافى فعالیت دارد. مراکز مهم آن عبارتند از: خمام، بندرانزلى، گلشن، غازیان و جفرود.

فرآورده هاى حصیرى عبارتند از: حصیر، زیرانداز، کلاه حصیری، ساک، زیبیل(زنبیل)، بادبزن، سفره، جای قاشق و چنگال، زیر قابلمه ‌ای وغیره می باشد.